İnce Olmak

 İncelik, sıkıldıktan veya yorulduktan sonra devam edilebilen ve bunu en mutlu edici sözlerle veya görüntüyle gösterildiğinde mümkün. Yani zor geleni yaparak mutlu etmek. 

 Bazıları durumun zorluğunu belirterek gösterir sevgisini, kimilerine göre belki bunu yapmak aşağılık ve çıkarcı bir sevgidir. Belki başka bir şekilde düşünmek lazım, yani belki de o, inceliği yaptığı kişinin alışmış anlayışsızlığına göstermek için belirtmiştir bu yaptığını. İki taraf bu ince oluşu içinde anlamlı kılıp önemsiyorsa eğer, ancak o zaman zorlukların farkına söylenmeden varırlar. 

 Nedir yani ince oluşu hak edenler mi vardır? Eğer öyleyse, o sevginin zorluğunu diğeri anlayamadığını düşündüğünde ne büyük bir hayal kırıklığına uğrardı. Eğer öyle değil bunu herkes hak ediyorsa; bunu bekleyen insan, yorulduktan ve sıkıldıktan sonra sevgisi için devam ettirdiği o diğer kişinin mutlu olacağını düşündüğü şeyi sunmayı anlayabilmelidir, anlayamıyorsa o insana yüzeysel bir sevgi zaten yeterlidir. Yüzeysel sevgi, sanatsız, alışılmış, ömrü bir gün süren günü kurtaran sevgi. Düşününce, bununla tatmin olmak ne acı değil mi?

 Her insanın bir gün aşkı tanıyacağına inanırım, eğer bugün yüzeysel sevgiye alışmışsa o kişi; ona dokunan, hissettiği ilk saf sevgiyle yüzeysellikten sıyrılacak ve her sıkıntıya veya yorgunluğa değecek ufak veya büyük gördüğü o anlamlı incelikleri yapabilecektir.

 Aşkı bir tatmin gören yapaylık, sanat bilmez, öyle yapay ki bu hastalık; insanlara duyguların estetik sunumlarının olduğu herhangi bir eseri beğenmeyi bir gösteriş olarak sunar insanlara. Hissetmek, demesi klişe ve kolay gözüküyor acaba hiç soruyor musun kendine gerçekten hissediyor muyum o resmi veya o müziği veya aşkını?